Oral History

Oral History
Oral history is een vorm van wetenschappelijk onderzoek naar het (nabije) verleden op basis van mondelinge overlevering. Daarbij gaat het om het systematisch verzamelen en vastleggen van individuele herinneringen door middel van vraaggesprekken, waarbij de geïnterviewde volop de ruimte krijgt om zijn/haar verhaal te vertellen en de interviewer hem/haar zo min mogelijk probeert te onderbreken en geen moreel oordeel velt.

Iedereen herinnert zich het verleden anders. Oral history-methoden kunnen delen van het verleden naar boven halen die in de collectieve herinnering of gangbare geschiedschrijving zijn verdrongen, over het hoofd gezien, of bewust buiten de boeken gehouden. Door de verhalen van individuele burgers als bron voor de bestudering van het verleden te gebruiken, wordt geschiedenis meer dan een verzameling van feiten, maar ‘vang’ je ook de betekenis die mensen geven aan hetgeen hen is overkomen. “…Het is ook het verhaal over iemands dromen, zijn fantasie en zijn verbeelding”, schrijft oral history expert Selma Leydesdorff. Door de getuigenissen vast te leggen op film wordt een emotionele, zeer persoonlijke laag toegevoegd. Zo ontstaat een geschiedenis die dicht bij de mensen staat.

Deze methode is zeer geschikt voor het vastleggen van de levensverhalen van uw ouders of grootouders. Aangevuld met bijvoorbeeld foto’s, brieven, home video’s en nieuw gefilmd materiaal op locatie (zoals het geboortehuis), ontstaat een bijzonder aandenken aan hen. Wilt u een waardevolle, audiovisuele herinnering op DVD, neem dan contact op met info@shariscoppens.nl (zie ook: Levensverhalen)

Getuigenissen van de burgeroorlog in Ayacucho, Peru (1980 – 2000)
Een serie korte films met getuigenissen van slachtoffers en nabestaanden van het politieke geweld in een aantal dorpjes in het departement Ayacucho, waarvan de inwoners meer dan in welke andere regio van Peru te lijden hebben gehad onder het geweld gepleegd door de terroristische beweging Lichtend Pad (Sendero Luminoso) en de ordehandhavers van de Staat (politie en militairen).
De geïnterviewden vertellen niet alleen over hun ervaringen, de pijn van het verdwijnen van geliefden en wat de gevolgen waren voor degenen die achterbleven. Ook wordt stilgestaan bij de vreedzame periode van voor de burgeroorlog, hun overlevingsstrategieën en hun toekomstdromen. De getuigenissen zijn aangevuld met (hedendaagse) dagelijkse scènes, foto’s en archiefmateriaal, en gemonteerd tot kleine portretten.
De filmopnames, die op de websites van de internationale organisatie Impunity Watch en de Peruaanse NGO Paz y Esperanza geplaatst zullen worden en via social media wereldwijd verspreid kunnen worden, zullen er toe bijdragen dat de gebeurtenissen niet in de vergetelheid raken. Over het geweld in Ayacucho, de oorzaken en de gevolgen kan nooit voldoende informatie verspreid worden voor nieuwe generaties in Peru, Nederland en daar buiten. Lees hier meer over het project. De voortgang van het project is ook te volgen via Facebook.

De Razzia van Rotterdam, 10 en 11 november 1944
logo_razzia_valies_kaart_low1Sharis Coppens was als research- en productiemedewerker betrokken bij het oral history project Reis van de Razzia, een initiatief van regisseur Erik J. de Jager. Van de 52.000 mannen tussen de 17 en 40 jaar die tijdens de razzia door Duitse soldaten uit Rotterdam en Schiedam per schip, per trein of te voet zijn weggevoerd om dwangarbeid te verrichten, is nog maar een klein aantal in leven. Voor het project zocht Coppens in het hele land naar ooggetuigen die over hun ervaringen van destijds wilden vertellen en hield voorgesprekken met hen. Er werden meer dan 75 getuigenissen bij de mannen thuis gefilmd, waarbij Coppens interviewde en de Jager de camera hanteerde. Het leverde aangrijpende, indringende en vaak spannende verhalen op die de mannen soms voor het eerst in hun leven aan iemand vertelden.
Naast de getuigenverhalen van razziaveteranen werden ook enkele interviews opgenomen met achterblijvers, die zonder de mannen moesten zien rond te komen tijdens de hongerwinter.
De gefilmde ooggetuigenverslagen zijn ondergebracht in de collectie Getuigenverhalen van het NIOD en in hun geheel opgeslagen in het archief van DANS (Data Archiving and Networked Services) van het KNAW en NWO. Burgemeester Aboutaleb lanceerde het project op 10 november 2014 tijdens de herdenking in het Feyenoordstadion, een van de plekken waarvandaan de mannen op transport werden gesteld. De landelijke en lokale pers hebben volop aandacht besteed aan het project.
Piet en Dirk den Drijver_20-05-2012